هيچ کس به من نگفت که غيبت شما به معناى نبودن نيست چراکه تو روى فرش مجالس ما قدم مى گذارى.دربين مايى مارا مى بينى ومى شناسى ماهم تورا مى بينيم ولى نمى شناسيم. مگر نه اين است که شما را تشبيه کرده اند به يوسف که برادران راديدومى شناخت ولى آن هااورامى ديدندونمى شناختند.مگرنه اين است که دردعاى ندبه مى خوانيم اى غايبى که غايب نيستى.فدايت شوم اى دورازمايى که ازما دور نيستى.